Redakcja „Motocyklisty” dysponowała kilkoma motocyklami testowymi, więc wracając z Jury zamieniłem Kawasaki 650 Versys na Z 900 RS i ruszyłem nad morze, ale trochę okrężną drogą. Trzeba przyznać, że pod względem stylistycznym Kawasaki ma nosa do neoklasyków.

Obok modelu W 800 – pochodnego od W 650, który wszedł na rynek w 1999 r. – w grupie dużych motocykli klasycznych Kawasaki ma jeszcze Z 650 RS i Z 900 RS, oferowany od jesieni 2017 r. Jest on nawiązaniem do kultowego modelu Z1 z lat 70.

Kawasaki Z 900 RS to klasyk z na wskroś nowoczesnym sercem. Chłodzony cieczą, rzędowy silnik czterocylindrowy o pojemności skokowej 948 cm³, z dwoma wałkami rozrządu i 16 zaworami, osiąga moc 116 KM przy 9300 obr./min. Maksymalny moment obrotowy tej maszyny wynosi 98 Nm i osiągany jest przy 7700 obr./min. Jego prędkość maksymalna wynosi ok. 220 km/h. Imponujące, szkoda tylko że niemożliwe do sprawdzenia bez dodatkowej owiewki.

Po przebiciu się przez korki na wylocie z Warszawy na Gdańsk ruszyłem w trasę. Kawasaki Z 900 RS to piękny motocykl, dysponujący wieloma walorami, ale okazało się, że za bardzo nie można ich wypróbować. Linia siedzenia jest w nim niewiele niżej od kierownicy przez co kierowca robi za żagiel hamujący i przy szybkiej jeździe trzeba się mocno trzymać kierownicy, żeby nie spaść. Nie jest to ani miłe ani bezpieczne.

Motocykl prezentuje się bardzo ładnie, styliści zadbali o szczegóły, jak np. licznik i obrotomierz wskazówkowy czy rodem z lat 70. zbiorniczek na płyn hamulcowy. Oprócz tego, że ładny to jeszcze dobrze skonstruowany – niski i stabilny, co dobrze wpływało na prowadzenie. Kultura pracy silnika i skrzyni biegów jest bardzo wysoka. Motor pracuje miękko i ma ładny odgłos pracy. Tu koniecznie muszę podkreślić dużą elastyczność silnika, co jest dużym plusem przy jeździe na najwyższym biegu w mieście.

Przy bezwietrznej pogodzie, na trasie prędkość w miarę komfortowa to 100 – 110 km/h. Przy 120 – 130 km/h to już walka z wiatrem o utrzymanie się na motocyklu. Zakres obrotów silnika na białym polu kończy się na 11 000, ja momentami tylko nieznacznie mijałem 5000. Jazda 116-konną „dziewięćsetka” z prędkością jaką osiągają motocykle z silnikami 350 – 400 cm³ jest trochę dziwna.

Nie jest to jednak najgorsze, bo 100 – 110 km/h w trasie da się wytrzymać, ale problem sprawia wyprzedzanie TIR-ów. Sytuacji w pełni zaradziłaby mała, dobrze wyprofilowana owiewka przednia. Dałaby ona dużo większe pole do wykorzystanie tego, czym dysponuje ten motocykl. Myślę, że dałoby się skonstruować owiewkę, która nie szpeciłaby tego pięknego neoklasyka.

Po 200 km zmęczyła mnie walka z wiatrem i zjechałem na boczne drogi Warmii, przy okazji odwiedziłem znajomych i obejrzałem zamek w Malborku. Jazda klimatycznymi warmińskimi drogami z prędkością 80 – 90 km/h była bardzo przyjemna.

Silnika nie było jak sprawdzić, ze wspomnianych wyżej powodów. Podwozie, z nisko położonym środkiem ciężkości i stosunkowo niewielkim rozstawem osi, dawało pewne prowadzenie. Choć wygląda masywnie motocykl jest stosunkowo lekki, jak na tę klasę pojemnościową, gotowy do jazdy waży tylko 216 kg.

Cele mojej podróży było Sztutowo, na Mierzei Wiślanej. Dałem tam sobie dwa dni odpoczynku od jazdy. Powrót to 300 km drogą ekspresową S7 z mocnym bocznym wiatrem. W takich warunkach nie dało się nawet utrzymać prędkości 120 km/h, bo było to niebezpieczne. Przez 700 km całego wyjazdu średnie spalanie wyszło 5,6 l/ 100 km. Hamulce i zawieszenie (regulowane) pracowało prawidłowo.

Reasumując Kawasaki Z 900 RS to ładny motocykl w stylu klasycznym, z dużymi możliwościami. Jeżeli chcesz nim tylko imponować w mieście to wystarczy wersja standardowa. Bez wątpienia będzie robić wrażenie. Jeżeli jednak chciałbyś ruszyć w trasę to bez owiewki raczej się nie da. A najlepiej skorzystaj z jazdy próbnej lub wynajmij go na weekend i sprawdź to sam.

Kawasaki Z900 RS – Okiem Adama

Kawasaki Z900RS SE – czyli klasyk na sterydach

CENA: 68 800 zł

Specyfikacja